Rezonans Magnetyczny - ocena żywotności mikardium metodą "późnego wzmocnienia"

Umów się na badanie rezonansu magnetycznego

Grupy pacjentów u których metoda późnego wzmocnienia kontrastowego jest szczególnie ważna:

Ocena obecności zwłóknień w mięśniu sercowym

PRZEBYTY ZAWAŁ SERCA: Pacjenci kwalifikowani do zabiegów rewaskularyzacji przezskórnej ( PTCA ) lub kardiochirurgicznej ( CABG ) z przebytym w przeszłości zawałem serca.
Zastosowanie praktyczne: wykazanie obecności, wielkości i lokalizacji blizny po przebytym zawale serca. Pozwala to na uzasadnioną rewaskularyzację obszaru w którym blizna pozawałowej obejmujące poniżej 50% grubości mięśnia.
ŚWIEŻY ZAWAŁ SERCA : Pacjenci ze świeżym zawałem serca w ciągu pierwszych dni po wdrożeniu leczenia za pomocą pierwotnej angoplastyki wieńcowej lub w szczególnych przypadkach z wdrożoną fibrynolizą.
Zastosowanie praktyczne: dokładna ocena wielkości i lokalizacji uszkodzonego mięśnia sercowego, oraz ocena wielkości uszkodzenia mikrokrążenia (tzw. zjawisko "no-reflow")
PODEJRZENIE ZAWAŁU SERCA: Pacjenci z niespecyficznym obrazem klinicznym, i niespecyficznymi wynikami badań laboratoryjnych, u których konieczne jest nieinwazyjne wykluczenie bądź potwierdzenie wystąpienia świeżego zawału serca.
Zastosowanie praktyczne: wykluczenie świeżego zawału serca lub stwierdzenie obecności i lokalizacji świeżego zawału serca zwł. w przypadkach prawidłowego obrazu naczyń w koronarografii (samoistne rozpuszczenie skrzepliny w dozawałowej tętnicy wieńcowej). Różnicowanie z miokarditem.
KARDIOMIOPATIA ROZSTRZENIOWA: Pacjenci diagnozowani w kierunku idiopatycznej kardiomiopatii rozstrzeniowej.
Zastosowanie praktyczne: Badanie MR pozwala na zróżnicowania idiopatycznej kardiomiopatii rozstrzeniowej od kardiomiopatii o podłożu niedokrwiennym za pomocą charakterystycznego układu późnego kontrastowania
KARDIOMIOPATIA PRZEROSTOWA: Pacjenci ze stwierdzoną kardiomiopatią przerostową.
Zastosowanie praktyczne: Ocena wielkości uszkodzenia mięśnia sercowego poprzez proces włóknienia. Kontrolne wielokrotne badania w celu monitorowania przebiegu włóknienia w mięśniu sercowym.
KARDIOMIOPATIA PRZEROSTOWA Z ZAWĘŻANIEM (HOCM) Monitorowanie pacjentów z kardiomiopatią przerostową z zawężaniem drogi odpływu z lewej komory leczonych za pomocą ablacji alkoholowej.
Zastosowanie praktyczne: Ocena bezpośredniego efektu zabiegu polegającego na wywołaniu kontrolowanej martwicy mięśnia sercowego przegrody międzykomorowej. Kontrolowanie wyniku odległego po uformowaniu się blizny.
ARYTMOGENNA KARDIOMIOPATIA PRAWEJ KOMORY: (ARYTMOGENNA DYSPLAZJA PRAWEJ KOMORY; ARVC , ARVD ) Pacjenci z podejrzeniem lub stwierdzoną arytmogenną kardiomiopatią prawej komory.
Zastosowanie praktyczne : stwierdzenie nieprawidłowego kontrastowania w prawej komorze i pozostałym miokardium w przypadkach zaawansowanych jest jednym z kryteriów rozpoznania ARVC.
ZAPALENIE MIĘŚNIA SERCOWEGO: Pacjenci z podejrzeniem lub rozpoznaniem zapalenia mięśnia sercowego
Zastosowanie praktyczne: wykluczenie lub potwierdzenie zapalenia mięśnia sercowego. Różnicowania pomiędzy zawałem mięśnia sercowego, a zapaleniemi mięśnia sercowego co niejednokrotnie pozwala na uniknięcie niepotrzebnej koronarografii. Wspomaganie decyzji o lokalizacji miejsca ew. biopsji mięśnia sercowego (biopsja celowana w okolicę nieprawidłowego sygnału.) Monitorowanie przebiegu leczenia i wyników odległych.
CHOROBY SPICHRZENIOWE: Pacjenci z chorobami spichrzeniowymi takimi jak choroba Fabry'ego.
Zastosowanie praktyczne: potwierdzenie charakterystycznego układu późnego kontrastowania w ścianie bocznej, róźnicowanie z kardiomiopatią przerostową.
ZAPALENIE WSIERDZIA: Pacjenci z zapaleniem wsierdzia.
Zastosowanie praktyczne: uwidocznienie procesu zapalnego, monitorowanie leczenia.
ZAPALENIE OSIERDZIA: Pacjenci z zapaleniem osierdzia. Zastosowanie praktyczne: uwidocznienie procesu zapalnego, monitorowanie leczenia.
SARDKOIKDOZA SERCA: Pacjenci ze zdiagnozowaną sarkoidozą i podejrzeniem sarkoidozy mięśnia sercowego (zaburzenia rytmu serca). Zastosowanie praktyczne: wykluczenie zajęcia procesem chorobowym mięśnia sercowego.
AMYLOIDOZA SERCA: Pacjenci z amyloidozą.
Zastosowanie praktyczne: wykluczenie bądź potwierdzenie obecności amyloidu w miokardium. Monitorowanie przebiegu choroby.
GUZY SERCA: Pacjenci z podejrzeniem guza serca np. śluzak serca
Zastosowanie praktyczne: potwierdzanie bądź wykluczanie guza serca, diagnostyka różnicowa guzów serca (zwł. różnicowanie ze skrzeplinami).
SKRZEPLINA WEWNĽTRZSERCOWA: Obraz skrzepliny może być zmienny na obrazach T1 i T2 zależnych, oraz w zależności od rodzaju zastosowanej sekwencji. Dlatego stosowana jest tutaj również metoda późnego wzmocnienia kontrastowego, która pozwala na praktycznie bezbłędne potwierdzenie (wzmocnienie nieobecne) bądź wykluczenie (wzmocnienie obecne) obecności skrzpliny. Ma to istotne znaczenie w diagnostyce różnicowej guzów serca i skrzeplin.
HEMOCHROMATOZA SERCA: Pacjenci z beta-talasemią.
Zastosowanie praktyczne: ocena obecności zwłóknień w miokardium w przebiegu hemochromatozy serca