Rezonans magnetyczny jamy brzusznej

Umów się na badanie rezonansu magnetycznego

W początkowym okresie zastosowań klinicznych rezonansu magnetycznego ocena narządów jamy brzusznej była utrudniona z powodu występowania artefaktów przede wszystkim ruchowych, spowodowanych oddychaniem oraz perystaltyką jelit. Nowoczesne szybkie aparaty rezonansu magnetycznego posiadające możliwość badania na wstrzymanym oddechu lub w przypadku dłuższych sekwencji opcję bramkowania oddechowego w znaczny sposób zredukowały zakłócenia obrazu pochodzenia oddechowego.

Za pomocą rezonansu magnetycznego można ocenić: wątrobę, trzustkę, śledzionę i nerki. Szczególną rolę zajęło obrazowanie rezonansem magnetycznym w diagnostyce schorzeń wątroby. Czułość rezonansu magnetycznego w wykrywaniu zmian ogniskowych nie ustępuje obecnie tomografii komputerowej, a niewątpliwą zaletę metody stanowi bardzo wysoka swoistość rezonansu magnetycznego. W przypadku torbieli, naczyniaków i ogniskowego przerostu guzkowego wątroby postawienie właściwego rozpoznania możliwe jest nawet bez konieczności podawania środka kontrastowego. Specjalne sekwencje pozwalają również na rozpoznanie ogniskowego stłuszczenia wątroby, często sprawiającego problemy w tomografii komputerowej, a nowe środki kontrastowe wykazujące powinowactwo do komórek wątrobowych umożliwiają różnicowanie guzów zawierających hepatocyty.
Niewątpliwą zaletą rezonansu magnetycznego jest możliwość nieinwazyjnego obrazowania dróg żółciowych i przewodu trzustkowego za pomocą cholangiopankreatografii MR (MRCP), bez konieczności podawania środka kontrastowego. Cholangiopankreatografia MR jest odmianą hydrografii MR wykorzystującą długi czas relaksacji poprzecznej statycznych płynów do uzyskania wysokiego sygnału z dróg żółciowych przy niskim sygnale z tła (wątroby i innych tkanek litych). MRCP jest najlepszą nieinwazyjną metodą wykrywania kamicy przewodowej, wykazuje bardzo wysoką skuteczność diagnostyczną w ocenie przeszkody w odpływie żółci o różnej etiologii, zmian torbielowatych dróg żółciowych, czy anomalii rozwojowych bańki trzustkowo-dwunastnicznej. Badania wykonywane za pomocą ultraszybkich sekwencji pozwalają także na ocenę dynamiczną pacjentów z zaburzeniami czynności skurczowej zwieracza Odiego (SOD) mających największe ryzyko rozwinięcia zapalenia trzustki w następstwie ECPW.

Badanie jamy brzusznej za pomocą rezonansu magnetycznego powinno być wykonywane w przypadkach niejednoznacznego obrazu w tomografii komputerowej, a także w przypadkach, gdy wykonanie badania tomograficznego jest niewskazane, np. u pacjentów, którzy otrzymywali duże dawki promieniowania jonizującego.